گل گاو زبان
در جاهائیکه خاک آن نرم یا دارای خاکستر و یا شن زار است گیاه گل گاو زبان سبز می شود. گل گاو زبان گیاهی است یکساله با ساقه های علفی که ارتفاع آن از بیست و پنج تا پنجاه سانتیمتر می رسد رنگ ساقه آن سبز رنگ پریده و دارای کرکهای خیلی سخت است. برگهای آن هم کرکدار و سفت و پهن می باشد و هر چه بطرف پائین بیاید بزرگتر می شود. گلهای آن برنگ آبی آسمانی است که متعددند و بشکل خوشه ای درسر ساقه ها نمودار می شود.ریشه این گیاه عمودی و برزگ و سفید رنگ است. در تمام تابستان این گیاه گل می دهد ولی برگهای آنرا باید از بیست و چهار تیرتا دهم مرداد چیده و خشک کرد و در چیدن برگهای آن باید برگهائی راانتخاب کرد که دارای غنچه باشد زیرا این برگها پس از خشک شدن خواص زیادتری را در خود حفظ می کند. شلیمر نوشته است که گل گاو زبان رادر گیلان « دیم هاج» می گویند و در گیلان گل گاو زبان زیاد می روید. گل گاو زبان در تمام نقاط آذربایجان و سایر نقاط ایران می رود.
چه قسمتهائی از این گیاه قابل استفاده است؟
برگها، گل و ساقه گل گاوزبان در طب بمصرف بیماریهای مختلف می رسد بنابراین برگ گل و برگهای ساقه آنرا نباید با یکدیگر مخلوط کرده و مصرف نمود زیرا گلهای این گیاه دارای مقداری موسیلاژ ( لعاب نباتی ) است که از عوامل ملین و لعابی محسوب می شود و حال آنکه برگها و ساقه این گیاه دارای آزتات دو پتاس می باشد که در موارد مختلف مصرف می گردد. گل گاو زبان را باید در اواسط تابستان چید و با دقت آنرا خشک کرد و پس از آنکه خشک شد در جعبه های آهنی سفید در بسته حفظ کرد.
دمکرده و جوشانده گل گاو زبان چه امراضی را معالجه می کند؟
- اگر بیست تا چهل گرم گل گاو زبان را در یک لیتر آب دم کنند نوشیدن آن در بورنشیت و سینه پهلو داروی موثری خواهد بود.
- تمام داروشناسان به خاصیت ادرار آور این گیاه طبی متفق العقیده و یک رای هستند و جوشانده بیست تا بیست وپنج گرم ساقه وبرگ گل گاو زبان را در یک لیتر آب در مورد نفیت کلیه و سرما خوردگی مثانه تجویز می کنند زیرا همانطور که گفتیم برگها و ساقه گل گاو زبان دارای مقدار زیادی نیترات دوپتاس می باشد، که این ماده ادرار اور است.
- دمکرده مفید برای همه :گل گاو زبان معرق است در تبهای مختلف امراض، سرخک، آبله، مخملک، تب خال و تب باکهیرو رماتیسم مصرف آن مفید و موثر است و در این مواد باید یک قاشق سوپخوری گل گاو زبان رادر یک لیوان بزرگ آبجوش مدت ده دقیقه دم کرد و هر روز سهتا چهار لیوان بین غذای صبح و ناهار و شام مصرف کرد.
- مصرف دمکرده گل گاوربان زبان به ترتیب بالا علاوه برآنکه عرق آور است به عمل مسامات بدن کمک می کند و مخلوط آن با سنبل الطیب و لیموی عمانی برای همه مخصوصاً خانمهای حامله مفید است.
- برگهای تازه گل گاو زبان را اگر له کنند و با شیر بپزند برای ضماد روی آبسه و تسکین درد اعضای خارجی بدن و سوختگی مفید خواد بود.
